Dancelog.nl

Een dagje later dan gepland, maar hier is de review dan. Afgelopen zaterdag stond een uitverkocht Ahoy’ in Rotterdam in het teken van Armin Only – The Next Level. Ondanks het feit dat niet echt een Armin Only was (er traden immers vele andere artiesten op), was het een waar spektakel voor oog en oor. Armada heeft samen met UDC een dijk van een feest neergezet, waarvan we vooralsnog alleen maar kunnen hopen dat het in de toekomst een vervolg gaat krijgen.

Bij binnenkomst in de zaal rond een uur of 22:30 uur heerst er meteen verbazing: Het feest is dan wel aan de gang, en het decor is fantastisch mooi, maar waar is Armin? Sterker nog: staat er uberhaupt wel iemand te draaien? Dan vallen ineens de enorme schermen aan de zijkant van de zaal op, waarop 5 draaitafels van bovenaf te zien zijn. Regelmatig verschijnen Armin’s handen in beeld en al vlug blijkt dat Armada voor een zorgvuldige opbouw van de avond heeft gekozen: De man om wie alles draait staat zonder het publiek te zien achter de coulissen te draaien en warmt de mensen langzaam maar zeker op.

Maar om 0:30 uur is daar dan de ‘grand opening’ van de avond: Vergezeld van een enorme lading vuurwerk verschijnt Armin ten tonele op de scheepsvormige dj-booth. Natuurlijk kenden we dit schip nog van Dance Valley, maar dat mag de pret niet drukken. Armin vond blijkbaar ook van niet, want hij ging direct goed van start met de typische Armin-sound. Niet veel later verschenen de eerste danseressen op het rechter zijpodium en eigenlijk gebeurde er de eerste paar uur iedere vijftien minuten wel iets.

Zo was daar het optreden van Jan Vayne, die natuurlijk samen met Armin hun Sensation White Theme nog eens ten gehore bracht. De man met de lange lokken had er zin in, want Armin’s hit Communication werd voorafgegaan door een prachtig geïmproviseerde (?) solo op de zwarte vleugel. Het publiek ging er flink op los. Bij alle twaalf en een half duizend man gingen de handen in de lucht.

En natuurlijk mocht ook Ray Wilson niet ontbreken. Samen met Armin’s jongere broer Eller op de gitaar vertolkte hij Yet Another Day, die door de meesten meegezongen werden. Het vervolg daarop, Gypsy, deed het wat minder, maar die is nog niet als single uitgekomen, dus misschien kennen de mensen die wat minder. In ieder geval zetten ze samen een optreden neer dat stond als een huis, en vooral Eller’s gitaarsolo sprak vele mensen aan.

Het optreden erna was van Susanna. Misschien ging niet bij iedereen direct een belletje rinkelen, maar toen zij ‘Shivers’ inzette was het voor iedereen duidelijk wie ze was, en wat ze kwam doen. Aan deze performance vielen twee dingen op: Het eerste is dat iedereen het nummer herkende, want er werd luidkeels meegezongen. Het tweede dat aan dit optreden opviel is dat Armin met Susanna een kwaliteitszangeres in huis heeft gehaald, want wat heeft zij een stem! Niet alleen het stemgeluid is prachtig, maar zo zuiver dat het wel van cd leek te komen. Niet was echter minder waar: zo goed playbacken is immers onmogelijk.

Eén van de grote verassingen van de avond was het optreden van Racoon, die momenteel een enorme hit scoort met de zwoele zwijmelrockballad ‘Love You More’. Armin heeft de afgelopen tijd in het diepste geheim met Racoon samengewerkt om een danceversie van dat nummer te maken, speciaal voor deze avond. Ook dit optreden viel, ondanks de lengte van één nummer in bijzonder goede aarde bij het publiek. Armin’s remix van Love You More is een track waar je mee thuis kunt komen en het moet raar lopen als deze niet als single uit gaat komen.

Een ander optreden was van Nadia Ali, die op Armin’s album de nog uit te komen single met hitpotentie ‘Who is watching’ ingezongen heeft. Ook in Rotterdam zong ze dit nummer. De mensen die het nummer kenden zongen mee en zij die het niet kenden, vroegen zich af waar ze die stem dan wel van kenden. Dat werd een paar minuten daarna duidelijk toen ze samen met wederom Eller van Buuren dé hit van twee jaar geleden ‘Rapture’ inzette, destijds uitgebracht onder de naam IIO.

Een korte draaisessie van Remy en Ronald Klinkenberg stond ook op het programma, waarmee ze onderstrepen het prima naar hun zin te hebben in de Armada stal. Hun kwartiertje werd (door henzelf) onderbroken voor een Braziliaanse drumband al vielen die qua volume misschien iets tegen. Het kan ook liggen aan de enorme tempoverandering die hun optreden tot gevolg had dat de mensen er ietwat gelaten op reageerden. Toen Remy en Ronald weer verder gingen zette de massa zich weer flink in beweging.

Tussen alle optredens door draaide Armin de sterren van de hemel met een mooie afwisseling tussen zweverige trance, diepe pogressive en zo nu en dan een voor iedereen bekende plaat. Er was flink uitgepakt met vuurwerk, projectieschermen, lasershows, danseressen en veel meer, dus er bleef bijna continu wel wat te zien. Na het laatste gastoptreden (het was inmiddels een uurtje of vijf) ging het tempo langzaam aan omhoog en de muziekstijl veranderde zonder merkbare overgang naar techno. En wat voor techno: Armin beukte er flink op los en dat liet het publiek zich geen twee keer zeggen: Alsof de avond net begonnen was werd er in de nog steeds volle zaal gedanst alsof ieders leven er van hing.

Armin sloot rond half acht af met zijn eigen Burned With Desire (helaas zonder Justine Suissa) en liet een onuitwisbare indruk achter op de bezoekers. De organisatie van het feest UDC verdient een dikke pluim, evenals Armada, die met hun boegbeeld een feest hebben neergezet dat hopelijk volgend jaar een vervolg gaat krijgen.

Meer informatie:
ArminOnly.com
ArminVanBuuren.com
Foto’s:
UDC.nl

This entry was posted on Monday, November 14th, 2005 at 21:42 pm and is filed under Party reviews. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.