Dit album is al sinds augustus uit, maar ik heb het blijkbaar even gemist. Ik heb het over het debuut van Cicada, dat dezelfde naam draagt als de artiestennaam. Ook al zijn sommige tracks al een paar jaar geleden (weliswaar beperkt) uitgekomen, ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord. Na een paar luisterbeurten vind ik dit album bijzonder genoeg om hier de revue te laten passeren.
Maar wat is het? Tja, dat is altijd lastig uitleggen, maar als ik een receptuur van de stijl zou moeten geven dan zou ik het volgende zeggen: Men neme een pondje Ladytron, een snufje Scissor Sisters en voeg daar een stem aan toe die als twee druppels water lijkt op de prachtige stem van Nina Persson, van The Cardigans. We hebben het over een zeer rustig album dat ergens het midden houdt tussen dance en pop, met niet alleen een paar house-achtige platen en funky poptracks, maar ook de electronische kant van chill out niet ongemoeid laat. De knipoog naar Ladytron is af en toe misschien iets te overduidelijk, maar daarmee is dit album absoluut geen rip off geworden. Wat mij betreft ideaal relaxed luisterwerk voor tijdens het werk of in de auto.
Tracks:
1. Edge
Een mooie introtrack, dat eigenlijk veel meer is dan zomaar een introtrack. Ik zie dit in een wat opgepitchte variant zo verschijnen in een mix van Nick Warren van Way Out West. Prachtige synthesizers laten je volledig wegdromen, maar de funky baslijn zorgt toch voor het onvermijdelijke ‘head nodden’.
2. You Got Me Feeling
Rockende synthpop dat lekker in het gehoor ligt. Het rauwe basgeluid zorgt ervoor dat het niet disco-achtig klinkt. Het refrein is voor danceliefhebbers misschien iets te rocky.
3. The Things You Say
Deze funky track lijkt regelrecht te komen van een eerder album van Ladytron, of misschien zelfs Miss Kitten, met het verschil dat het misschien iets gepolijster en onschuldiger klinkt. Weliswaar prima geslaagd. Neuriet u maar mee!
4. It’s All About You
Een dromerige poptrack dat duidelijk een electronische achtergrond heeft. Het refrein heeft hier en daar iets weg van Donna Summer’s I Feel Love.
5. Cicada’s
Een rustige funky track die het goed zou doen op een chill out album. Cicada’s zijn overigens insectachtigen. Zouden daar die krekelachtige samples vandaan komen?
6. Electric Blue
Wat een heerlijke funky houseplaat! Deze plaat weet het dromerige van trancemuziek en het groovy gevoel van house prachtig te combineren.
7. Tricks
Hier komt mijn vergelijking met de Scissor Sisters grotendeels vandaan. Het is funky, het is poppy en zeer dansbaar.
8. Cut Right Through
Twee jaar geleden probeerde Cicada hiermee de markt al eens te bestormen, en nu proberen ze het weer en wat mij betreft mogen ze er een dikke hit mee scoren, want ik vind het een heerlijke plaat. Een lekker onschuldige popplaatje dat zich prima laat meezingen (of in mijn geval neuriën). Er zijn sinds kort ook zeer fijne remixen van te vinden voor het wat hardere werk.
9. Reprise
Met deze Reprise verlengen de heren van Cicada hun Cut Right Through tot een track van bijna 10 minuten en waarom ook niet? De vocalen zijn er nu uitgelaten en wat extra synthesizers voorkomen dat het een lege instrumentale versie is geworden. Misschien een wat vreemd concept, maar ik vind het wel geslaagd.
10. I’m waiting
Het tempo gaat wat omlaag en we krijgen weer een dromerige popplaat voorgeschoteld. Persoonlijk had deze track van mij niet gehoeven. Het is niet slecht, maar het verveelt wel snel.
11. Harmonic
Een bijzondere track, die stiekem veel invloeden in zich herbergt. Ik hoor aziatische geluiden, maar ook latin en iets oost europees. Het tempo ligt weer op ‘danssnelheid’, maar de plaat is misschien wat te soft om een klapper op de dansvloer te zijn.
12. Can’t Be Doin’ With Love (featuring Ben Onono).
Persoonlijk vind ik de stem van de heer Onono niet om aan te horen, maar er zijn mensen die er anders over denken, getuige zijn hit My Love Is Always van twee jaar geleden. De track zelf valt in de categorie downtempo electropop.
13. Elle Et Moi
Een langzame vierkwartsbeat vergezeld de wat freaky bas synth. Een zweverig sfeertje, dat nog eens benadrukt wordt door wat obscuur franstalig gemijer, maakt hiervan prachtige chill out track.
14. Golden Blue
Ineens gaat het roer om. Vrijwel alle electronische geluiden gaan overboord en we koersen door in Latijns-Amerikaanse stijl. Het lekkere relaxedte sfeertje blijft overigens nog wel hangen.
Conclusie
Waar Cicada het ene moment richting electro en house neigt, zoeken ze hun heil op andere momenten duidelijk bij de pop. En waar het album aan het begin fris klinkt, worden de tracks verderop steeds meer in een ‘chill out-sausje’ gedipt, zonder dat de verveling overigens al te sterk de hand overneemt. ‘Edge’, ‘Electric Blue’, ‘Cut Right Through’ (inc Reprise) en ‘Elle Et Moi’ vind ik bijzonder sterke tracks, hoewel ze qua stijl niet allemaal erg veel met elkaar te maken hebben. Dit album is wat mij betreft een beetje een vreemde eend in de bijt. Ik kan dan ook niet anders eindigen zonder de bekende Rivella slogan: ‘een beetje vreemd, maar wel lekker’.
Meer informatie:
Discogs
Te downloaden via:
iTunes
Beatport (betere kwalititeit, maar ook duurder)
