Ah! Een nieuw album van Felix Da Housecat, dat betekent zoals gewoonlijk een interessante luisterbeurt. Felix Da Housecat heeft zijn sporen natuurlijk al ruim verdiend in de jaren negentig en aan het begin van dit millennium deed hij met zijn ‘Excursions’ mix-album goede zaken. Een paar jaar geleden kon hij als een van de frontmannen van de eletroclash-hype worden gezien. Dat heeft zich inmiddels een beetje verplaatst naar new rave en synth pop, dus ik ben benieuwd waar Felix Da Housecat zich muzikaal nu bevindt. Zijn laatste album ‘Virgo, Blaktro & The Movie Disco’ uit 2007 flopte behoorlijk, met deze He Was King zou alles weer goed moeten komen.
Interessant wordt het in ieder geval meteen met de openingstrack, genaamd ‘We All Wanna Be Prince’. Het is inderdaad net een plaat van de paarse rockartiest, maar dan wel overgoten met een electro-sausje. Via het wat nerveuze maar goed klinkende ‘Plastik Fantastik’ komen we bij de track ‘Kickdrum’, dat begin dit jaar al verschenen is. Het is een snoeiharde mengeling van electro en dubstep en zou het goed doen in een breakdown van een dj-set van Deadmau5 (om daarna helemáál los te gaan).
Dan komen we bij ‘Do We Move Your World’, dat door zou kunnen gaan als een track van Ladytron waar FDH al vaker van heeft laten blijken er erg van gecharmeerd te zijn. Datzelfde geldt voor de track met de welluidende naam ‘We’, vierkwarts synthpop, prima voor op de achtergrond. Het tempo zakt dan een beetje in voor ‘Spank You Very Much’, dat nog meer de jaren 80 popsfeer in zich heeft.
Het temp wordt echter direct weer opgeschroefd met ‘Do Not Try This At Home’, dat een vrij minimaal popliedje is en klinkt op de één of andere manier nog niet af. Wat mij betreft schreeuwt deze track om een flinke remix met snoeiharde beats en snerpende gitaren. ‘Turn Me On A Summer Smile’ is dan aan de beurt. Dit is de eerste track die geen electrosausje over zich heen heeft, waardoor Felix Da Housecat ineens als een band klinkt. Een dromerig liedje en een beetje een aparte verschijning, maar het klinkt niet verkeerd.
De synthesizers worden weer flink van stal gehaald voor de techno track met de veelzeggende naam ‘Elvi$’. De track had niet misstaan op Daft Punk’s Homework en ik denk dat mijnheer de huiskat met deze energieke plaat een clubknaller te pakken heeft. Alle registers gaan vervolgens verder open met ‘LA Ravers’ dat zoals de titel al doet vermoeden een lekker smerige raveplaat is, met een heerlijke filter (of vocoder?) over de beat heen.
Dan gaat het roer weer om en komen we weer bij synthpop uit met ‘Machine’ in de stijl van La Roux. Een prima liedje, maar het zal het waarschijnlijk niet als single halen. De afsluitende titeltrack ‘He Was King’ had van mij niet gehoeven.
Conclusie: ‘He Was King’ is een veelzijdig en luisterbaar album met een heel behoorlijk niveau. Qua stijl moet je denken in de richting van electro, techno, synthpop en rave, dus eigenlijk wat we van Felix Da Housecat gewend zijn. Is ‘He Was King’ daarmee bijzonder vernieuwend? Nee, maar ik denk dat ik hem zelf in ieder geval vaker zal luisteren dan zijn voorganger. Felix Da Housecat is (weer eens) terug en mag blijven!
