Dancelog.nl

BT – These Hopeful Machines: 9/10.
Vier jaar geleden verraste BT met zijn weergaloze en experimentele album This Binary Universe. Een bijzonder project omdat hiermee het eerste muzikale album in surround sound een feit was. Daarnaast was dit tevens het eerste album dat voorzien was van een dvd met als het ware één lange videoclip. Het toonaangevende (no pun intended) Keyboard Magazine zei zelfs ‘In a hundred years, it could well be studied as the first major electronic work of the new Millennium. It’s that good.’

Zo goed als het vorige album ook was, zo ondergewaardeeerd was het eveneens. Met These Hopeful Machines pakt BT het een stuk toegankelijker aan en hopelijk groeit de waardering daarmee ook. Dit dubbelalbum klinkt als een experimentele mengelmoes van ambient, rock, techno, house en popmuziek. Veel nummers zing je al snel mee, maar er blijft voor de ware audiofiel nog genoeg in te ontdekken.

Dit album is een mainstream variant op de meer dan geslaagde oefening van het vorige album en ook hiervoor slaagt BT met vlag en wimpel.

1. Suddenly
Begint als een futuristisch klinkend experiment, maar gaat snel over naar een nummer met duidelijke dance-invloeden en waarin gitaren een aanzienlijke rol spelen. BT zingt het nummer zelf (?) en de melodie is aanstekelijk. Het nummer is inmiddels geremixed door onder andere Cicada en Ferry Corsten, waarmee de track in de trance scene alvast voet aan de grond heeft gekregen. Op 6 februari zit de Ferry Corsten remix in de dancefloormix.

2. The Emergency
Ook hier horen we BT zelf de zang verzorgen en dat bevalt prima. De track houdt qua stijl het midden tussen een vrolijk popliedje en toegankelijke dance. Ook hier ontbreken de trance (deadmau5)-invloeden niet. Lekker aanstekelijk en tegelijk lekker diep. Klasse.

3. Every Other Way
En daar horen we ineens de bekende sound van het vorige album terug. En er wordt nu ook in gezongen en door niemand minder dan Jes van het voormalige Motorcycle (met Gabriel en Dresden). Het is een dromerig liedje dat dankzij Jes ook wel iets wegheeft van die sound, maar dan als een relaxte variant.

4. The Light Of Things
Aan de ene kant een typische tranceplaat die het op de radio zo maar goed zo kunnen doen, maar aan de andere kant gebeurt er in dit ruim 10 minuten durende nummer genoeg om snel te gaan vervelen. Ook hier worden de vocalen verzorgd door Jes.

5. Rose Of Jerico
Een ijzersterke progressive houseplaat met een mooie melodie. De beat is krachtig en de synthesizers zijn subtiel en doen ergens denken aan Andy Moor. Het nummer begint met wat olsdkool-invloeden, maar groeit uit tot een eigentijds prachtwerk.

6. Forget Me
Het tempo gaat wat omhoog voor deze rock track en misschien dat hij me daarom wat minder bevalt. Toch zit het ijzersterk in elkaar met een eigenzinnige breakbeatsound in de coupletten. Horen we daar BT’s dochter het refrein zingen verderop in het nummer?

CD2:
1. A Million Stars
Hier horen we weer duidelijk de This Binary Sound aan het begin. Dan begint Kirsty Hawkshaw te zingen en komt er toch wel verassend (sorry voor het verklappen) een vierkwarts electrobeat in. Het nummer verandert een paar keer van groove en dat geeft een fris effect aan het geheel. Prachtig outtro ook.

2. Love Can Kill You
Het klinkt alsof we naar een volledige band luisteren, maar de doorgewinterde BT-fan weet beter. Een gitarenplaat met de nodige digitale effecten, wat het nummer prima bij het album doen passen. De sound omschrijven blijft lastig, maar in de verte hoor ik Depeche Mode.

3. Playing Always
Wederom een hoofdrol voor de gitaren, en eveneens voor allerlei digitale effecten links, rechts, onder en boven.

4. Le Nocturne De Lumiere
Eén van mijn favorieten van dit album, omdat er continu iets gebeurt. Het is een instrumentaal nummer waar van alles langs komt zeilen, met tempowisselingen en subtiele effecten nét niet over de top . Dit is This Binary Universe met een dreunde vierkwarts housebeat eronder. Bombastische gevechten tussen geluiden op de vierkante millimeter. Lekker lang ook, bijna twaalf minuten. Heerlijk.

5. The Unbreakable
Als ik iets negatiefs over dit album moet vertellen, dan is het de volgorde van de tracks, want dit vind ik persoonlijk nogal misplaatst. Na het experiment van het nummer hiervoor gaan we terug naar de toegankelijkheid van een alledaagse dancepopplaatje, met wederom een hoofdrol voor gitaren. Wissel nummer 4 en 5 om en het klinkt mijn inziens wel als een geheel.

6. The Ghost In You
We zijn aan het eind gekomen en we zoeken de rust op van een chillout plaatje dat klinkt als een symbiose tussen Bran Van 3000 en MGMT. Prima luistervoer.

This entry was posted on Friday, January 29th, 2010 at 16:39 pm and is filed under Album releases. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.