Fear of Tigers – Cossus Snufsigalonica (2009)
Jan12
Fear of Tigers. Deze niet alledaagse artiestennaam is het geesteskind van de engelsman Benjamin Berry. En alsof dat nog niet genoeg is heeft hij zijn debuutalbum Cossus Snufsigalonica genoemd, dat volgens hemzelf iets te maken heeft met een pub in Greenwich. Tot nu toe dus een beetje cryptisch, maar gelukkig maakt de frisse muziek veel goed. Qua stijl moeten we het ergens zoeken in de richting van jaren 80 dance, met een flinke hedendaagse saus. Het is een gratis album, uitgekomen in december 2009, dat Fear of Tigers zelf zonder platenmaatschappij of downloadwinkel de wereld instuurt. Volgens eigen zeggen omdat hij ‘gewoon muziek wil maken en dat wil delen met anderen’. Nobele gedachte natuurlijk, maar wat ongetwijfeld meespeelt is het feit dat de meeste tracks samples bevatten van bekende nummers. Met andere woorden: Fear Of Tigers heeft de hele boel bij elkaar gejat. Dat maakt platenmaatschappijen niet bijzonder happig om het uit te brengen. Is het daarmee een goedkoop aftreksel van alles wat er al is? Nee, op een intrigerende manier zijn de tracks wél allemaal origineel en klinken ze stuk voor stuk fris in de oren.
Lees verder voor een beschrijving van de tracks en een downloadlink.
De muziekindustrie in de dance wordt grotendeels door singles gedreven, maar gelukkig bestaan ze nog: albums waar je echt even voor kunt gaan zitten. Dat soort albums komen niet veel uit en al helemaal niet als debuut. De duitse eenmans-act Stereofunk verrast mij in ieder geval in zeer positieve zin door met een veelzijdig en zeer luisterbaar album te komen, dat aan de ene kant pure housemuziek is, maar aan de andere kant experimenteel genoeg om kleine uitstapjes te maken naar onder andere lounge, electro, techno en new disco. De tracks zijn stuk voor stuk origineel met een eigen stijl en dat wil wat zeggen in een tijd waarin iedereen elkaar kopieert. Zo nu en dan zitten er leuke vondsten in, waarbij duidelijk is dat de man achter Stereofunk, Tino Schmidt, zijn klassiekers kent. Afgelopen voorjaar had Stereofunk al een bescheiden clubhit met de track ‘Captain Funk’ en het zal mij niet verbazen als er van dit album nog een paar underground hitjes van af komen.
Ah! Een nieuw album van Felix Da Housecat, dat betekent zoals gewoonlijk een interessante luisterbeurt. Felix Da Housecat heeft zijn sporen natuurlijk al ruim verdiend in de jaren negentig en aan het begin van dit millennium deed hij met zijn ‘Excursions’ mix-album goede zaken. Een paar jaar geleden kon hij als een van de frontmannen van de eletroclash-hype worden gezien. Dat heeft zich inmiddels een beetje verplaatst naar new rave en synth pop, dus ik ben benieuwd waar Felix Da Housecat zich muzikaal nu bevindt. Zijn laatste album ‘Virgo, Blaktro & The Movie Disco’ uit 2007 flopte behoorlijk, met deze He Was King zou alles weer goed moeten komen. 
Lisa Shaw draait al een tijdje mee in de internationale dancewereld. Toch bracht ze pas in 2005 haar debuutalbum ‘Cherry’ uit, dat qua stijl ergens het midden hield tussen House en Urban. Ook haar opvolger, genaamd ‘Free’, bevindt zich ergens tussen die twee genres en neigt af en toe zelfs een beetje naar pop. Het is al sinds maart uit, maar is, bij mij althans, een beetje onder de radar gebleven. Deephouse-grootheid Miguel Migs is verantwoordelijk voor een groot gedeelte van de sound en dat blijkt met de prachtige stem van Lisa Shaw een uitstekende combinatie. Het klinkt allemaal lekker relaxed met een paar hoogschieters zoals het sublieme Can You See Him en daarmee het is wat mij betreft op dit moment het ultieme zomeralbum.
Dit album is al sinds augustus uit, maar ik heb het blijkbaar even gemist. Ik heb het over het debuut van Cicada, dat dezelfde naam draagt als de artiestennaam. Ook al zijn sommige tracks al een paar jaar geleden (weliswaar beperkt) uitgekomen, ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord. Na een paar luisterbeurten vind ik dit album bijzonder genoeg om hier de revue te laten passeren.