BT – This Binary Universe
Oct16
Dit vijfde album van de Amerikaanse producer Brian Transeau ligt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan al ruim een maand in de schappen. In Nederland laat de release om onduidelijke redenen echter nog even op zich wachten en dat is jammer want om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit is het beste dat de digitale muziek sinds tijden te bieden heeft gehad. De vorige albums van BT vielen dankzij de uiteenlopende stijlen bij heel wat mensen in de smaak. Of dat nu bij This Binary Universe weer het geval is, is de vraag, maar er is in ieder geval iets bijzonders aan de hand met dit album. Dit is namelijk niet zomaar een cd. Dit is een geval apart. Je krijgt hem hoe dan ook als dubbelaar, waarbij 1 audio cd en 1 video dvd het totale pakket vormen. Dat is misschien nog niet zo heel bijzonder, maar als je je bedenkt dat de muziek speciaal voor DTS 5.1 Digital Surround is geschreven én dat de dvd bij ieder nummer een fantastische clip laat zien, zul je waarschijnlijk inzien dat je voor This Binary Universe echt even moet gaan zitten luisteren (en kijken!). Iedere clip is ook nog eens volledig gesynchroniseerd met de muziek. Het moge duidelijk zijn dat we hier niet te maken hebben met een album voor de dansvloer, maar eentje voor in de huiskamer.
Qua stijl zou je de muziek op TBU kunnen omschrijven als een mengsel tussen het eerste album van Speedy J ‘Ginger’ (destijds in Engeland uitgeroepen tot het beste album van 1993) en een melodieuze Aphex Twin (ook niet de minste). Hoewel het echt een digitaal avontuur is, klinken de sounds voortdurend vol, warm en bijna melancholisch. De kritieken op TBU zijn dan ook lovend; op de hoes vind je een sticker met de volgende quote: “…it could well be studied as the first major electronic work of the new Millennium. It’s that good.”, Stephen Fortner, Keyboard Magazine.
Nadat Basement Jaxx afgelopen voorjaar iedereen min of meer verraste met The Singles, een soort ‘Best Of’ album is er nu, een half jaar later een nieuw album. Deze laatste cd van de heren Burton en Ratcliff heeft een typische Jaxx-naam: Crazy Itch Radio. De stijl van het veertien tracks tellende album is een vreemde, maar aangenaame mengelmoes van house, pop met invloeden van de Balkan. Dat is niet heel vreemd, gezien het feit dat Basement Jaxx afgelopen voorjaar ook verantwoordelijk was voor de verzamel-cd ‘Gypsy Beats en Balkan Bangers’ waar diezelfde invloeden nog duidelijker naar voren kwamen.
Naast Balance en Global Underground is Renaissance in het progressive genre een grote naam, waar veel DJ’s compilaties voor hebben uitgebracht. Dave Seaman heeft in het verleden een aantal compilaties voor Global Underground uitgebracht en vorig jaar de Renaissance compilatie Therapy Sessions en een compilatie op zijn succesvolle label Audio Therapy. Nu mag Dave zijn kunsten vertonen voor Renaissance. De 2 CDs bevatten vooral veel melodieuze tracks, varierend van electro tot trance. De sound kan het best vergeleken worden met Global Underground 28 Shanghai, gemixed door Nick Warren, ook een GU-veteraan.
Na Balance 005 in 2004 komt de langverwachte nieuwe compilatie uit van James Holden. Balance 005 was een CD met wat vagere, electro-achtige platen en een CD met stevige basslijnen en melodieen. Over James Holden als producer ben ik altijd te spreken geweest. Als DJ gooide hij voor mij hoge ogen met zijn essential mix van januari 2002, maar wat compilaties betreft heeft hij me nooit kunnen overtuigen. Hij weet wel altijd zijn stempel te drukken op zijn mixen met zijn aparte sound en diversiteit.